Υπάρχει ευτυχισμένη ζωή αναρωτιόμουν κάποτε. Τώρα μεγάλωσα ξέρω ότι το να κηνυγάς το όνειρο, το ιδανικό…είναι μαθηματικά σίγουρο πως είναι χάσιμο.. πολύτιμου-χρόνου ζωής. Υπάρχει ζωή χωρίς δυσκολίες, στεναχώριες ή λύπες;
Αλήθεια , εσύ, πώς ”γεμίζεις τις μπαταρίες σου” ;
Ετσι καταλήγω πως αν εμείς δημιουργήσουμε όμορφες – ευτυχισμένες στιγμές, ναι ίσως στον πολλαπλασιασμό τους μας δώσουν κάτι παραπάνω. Το έχω δοκιμάσει. Τις στιγμές που είμαι κάπου και μου δημιουργούνται όμορφα συναισθήματα κάνω το εξής: Συνειδητοποιημένα.Κοιτάω γύρω μου, και λέω, ναι! Αυτό είναι ευτυχία! μάλιστα αν έχω και κάποιον δίπλα μου αμέσως το μοιράζομαι μαζί του. Πώς όμως δημιουργώ αυτές τις στιγμές, η σειρά είναι τυχάια και ακέραια. Δηλαδή όχι όλα μαζί.
- όταν κάνω το χόμπι μου! Εστιάζω σε αυτό που κάνω και περνάει η ώρα μου ευχάριστα. Μπορεί να είναι η μελέτη ενός βιβλίου ή το μαγείρεμα μιας νέας συνταγής, εκείνη η στιγμή που σε κατακλύζει και η αγωνία αν θα πετύχει! Δεν είναι ποτέ το ίδιο, όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πως μού αρέσει η ποικιλία και η ευρηματικότητα στη ζωή μου.
- Αφήνω τα ενοχοποιητικά στοιχεία από έξω. Πέρα όμως από τα χόμπι είναι και εκείνες οι στιγμές που δίνεις μάχη με τις σκέψεις – κατουσίαν με το μυαλό σου. Είναι εκείνη η στιγμή που θέλεις να βγεις έξω αλλά οι υποχρεώσεις σε περιμένουν, ενώ τις περισσότερες φορές μπορούν να περιμένουν κι άλλο. Άραγε τελικά τι έχει προτεραιότητα; Αυτό συνήθως συμβαίνει σε μας τις γυναίκες έχει ωραία μέρα και ενώ θα θέλαμε να βγούμε έξω είμαστε μέσα στο σπίτι γιατί έχουμε να βάλουμε πλυντήριο, και πως είναι πολύ εντάξει να κάνουμε οικιακές δουλειές λόγω της καλής ημέρας. Άρα η μάχη με τη συνήθεια είναι κάτι που θα είναι καλό να το έχουμε στο νού μας όταν θα εμποδίσουμε το/τα επόμενα θέλω μας.
Οπότε την επόμενη φορά που θα νιώσεις συναισθηματικά πεσμένος ίσως μπορείς να σκεφτείς ένας από αυτούς τους δύο τρόπους στο πώς θα μπορούσες να δώσεις λίγη σεροτονίνη στον εαυτό σου – λίγες σταγόνες χαράς ή ευτυχισμένες στιγμές όπως τις ονομάζω εγώ.
Για να είμαι ειλικρινής συνήθως θα τις επιδιώξω όταν νιώθω ότι σε κάποια φάση της ζωής μου έχω δώσει αρκετά έίτε στο επαγγελματικό κομμάτι είτε οπουδήποτε. Θα το επιδιώξω ακόμη όταν η διάθεσή μου δε θα είναι ανεβασμένη.Τις περισσότερες φορές για παράδειγμα είμαι με τις φίλες μου και περνάμε καλά ή όταν περπατάμε στην παραλία, όποιος το έχει κάνει μαζί μου σίγουρα θα το έχει ακούσεινα του το λέω…. Μα δεν είναι ευτυχία αυτό!!!(Αναλύοντας τις λεπτομέρειες όπως είναι ο ήχος της θάλασσας ή η μυρωδιά του θαλασσινού νερού, ο ήλιος κλπ) Αν δεν είναι ευτυχία το ότι σε γενικό πλαίσιο έχουμε την υγεία μας ναι, αλλά σε ποιο ειδικό δημιουργούμε και εμείς αυτές τις μικρές στιγμές, που άλλοτε μπορεί να είμαστε μόνοι μας, άλλοτε να συμβάλλουν και άλλοι. Αυτό που γνωρίζω σίγουρα είναι ότι εξαρτάται από εμάς όχι από την τύχη όχι από την μοίρα όχι από το σύμπαν. ! (εεεεντάξει που και που, ίσως βάζει και το ‘χεράκι’ του κάτι από αυτά.!)
Να μου προσέχετε ως την επόμενη φορά!
Τσιουραλίδου Ολγα M.H.C
Υ.Γ.Επίσης υπάρχουν και πολλές καθημερινές στιγμές στις οποίες μπορεί να μην συνειδητοποιούμε, για παράδειγμα : Όποιος έχει κατοικίδιο στο σπίτι, θα αναφέρω για παράδειγμα το σκυλάκι εμπειρικά .(Έτυχε κάποια στιγμή να έχω). Πείτε μου δεν είναι ευτυχία όταν γυρνάς στο σπίτι σου και τρέχει επάνω σου για να σε καλωσορίσει; Το Χαμόγελο δεν είναι κάτι που αυτόματα ζωγραφίζεται στο πρόσωπό σου ακόμα και αν είχες μία πολύ δύσκολη μέρα; Πόσα πράγματα μπορεί να συμβαίνουν τελικά μέσα στη μέρα μας και να μην τα δίνουμε σημασία. Αυτό ας τα αφήσουμε τροφή για σκέψη…
